De verhalenhoek

Creaties zitten in elk van ons

Dit is geen foto

Dit is het resultaat van vele overwinningen en van vele ups en downs: landelijk, fysiek, mentaal en emotioneel.

Lees verder

Fijne feestdagen en gelukkig Nieuwjaar!

Al enkele jaren schrijf ik mijn eigen kerst- en nieuwjaarswensen, normaal altijd in rijm, deze keer wat anders vanwege een nieuw decennium. Dubbel zelfs: dit jaar heb ik de kaartjes volledig zelf gemaakt (behalve het papier en de verf uiteraard). Dat wou ik al vele jaren geleden beginnen doen, maar het is er nooit van gekomen.

Gisteren kreeg ik onderstaande geweldige reactie hierop, dus wil ik mijn tekst niet alleen met een ‘selected few’ delen, maar met iedereen hier:

 

De beste kerstwens ooit. Net weer op dit zeer cruciale moment… Het was zeer duidelijk.

Hierboven zie je de 5 verschillende patronen die ik met dotpainting heb gemaakt, waarvan ik telkens 6 heb gemaakt. Verderop zie je de 5 unieke ‘tekeningen’. De tekening met dotpainting die als uitgelichte afbeelding bovenaan te zien is, is half uniek, daar zijn er namelijk 2 van.

 

Hierbij dan mijn kerst- en nieuwjaarswens aan jullie allen:

 

Zijn jullie klaar voor een nieuw jaar?
En niet zomaar één! Nee, 2020!
Een magisch jaar, voelen jullie het ook al?
Een nieuw decennium, een dubbel nieuw begin dus
Tijd voor eens terug te blikken, niet alleen op het voorbije jaar, maar ook op de vorige 10 jaar.
Een nieuw jaar/decennium begint pas echt, als het vorige goed werd afgesloten.
Neem ook even de tijd om even vooruit te blikken, want de toekomst begint altijd vandaag.
Daarom geef ik jullie terug- en vooruitblikinspiratie én een leuke, spannende magic trick mee met deze kaart.

 

Fijne Feestdagen en een Gelukkig Nieuw Jaar!

[Lees verder na de foto’s voor de inspiratie en magic trick.]

 

Terugblik-inspiratie

 

Waar ben je dankbaar voor dit jaar en de voorbije 10 jaar?
Wat kon beter? Wat heb je dus hieruit geleerd?
Vergelijk vandaag met “vandaag” 1 jaar geleden en 10 jaar geleden.
Wie was je toen en wie ben je nu?
Waar stond je toen en waar sta je nu?
Met wie was je toen en wie is er nu bij/rond jou?
Wat wilde je toen en wat heb en wil je nu?
Wat deed je toen en wat doe je nu?
Wat wist je toen en wat weet je nu allemaal?

 

Vooruitblik-inspiratie

 

Beeld je jezelf eens in, in 1 jaar en in 10 jaar vanaf nu.
Wie ben je dan, waar sta je, wie is er bij/rond jou, wat heb je, waar verlang je naar en wat doe je?

 

Magic trick

 

Pak pen en papier(en) of een schriftje als je dit graag over de komende x- aantal jaar wilt blijven doen.
Schrijf nu al je wensen en verlangens op die je graag ziet uitkomen binnen 1 jaar vanaf nu. Denk gerust groots, hou je niet in. Alles is mogelijk en alles is helemaal ok. Schrijf alleen het ‘wat’ op, niet het ‘hoe’.
Geef het papier de intentie mee dat het al deze wensen en verlangens ook werkelijk laat uitkomen in 2020 en voel de dankbaarheid die je zou voelen alsof het nu al is uitgekomen. Vertrouw erop dat alles op het juiste moment naar je toe komt en laat de uitkomst los. Het gevoel ‘het moet absoluut’ houdt alles tegen. Laat je dus verrassen!
Vouw het papier toe of sluit je schriftje en leg het ergens veilig, in je lievelingsboek, spaarpot, brandkast, mooi doosje, … denk er af en toe (liefdevol) aan doorheen het jaar, maar niet aan de inhoud.
Lees het pas volgend jaar rond deze tijd terug en … surprise 😉

 

Let the magic begin!

 

Veel liefs!
JP

Gelukkig nieuwjaar!

Graag wilde ik jullie een nieuwjaarswens geven in de vorm van een gedicht: Lees verder

Stilteretraite in Drongen – één jaar later…

Het is ondertussen weer heel lang geleden dat ik hier nog eens iets postte, ik ben namelijk vooral actief geweest met mijn hoofdblog en was ook minder bezig met verhalen schrijven of uitwerken. Toch kreeg ik vorige week plots een ingeving voor op deze blog. Namelijk dat het bijna een jaar geleden was dat ik op stilteretraite was vertrokken, een impulsieve beslissing die gewoon helemaal juist – en ook hoognodig – aanvoelde. Nu zijn we dus een jaar verder en terwijl ik nu terugblik op die tijd, sta ik er gewoon van versteld wat die ene keuze allemaal in gang heeft gebracht. Ik herken nu mijn leven en mezelf haast niet meer tegenover toen… Lees verder

Verloren Verleden

Gisteren zette ik op Sweek.com een nieuw kortverhaal. Ditmaal in het licht van hun nieuwe kortverhaalwedstrijd: MicroBrief. Je kan het integraal lezen op de site en als je het goed vindt, zou je me dan willen supporteren door het leuk te vinden en te delen? Wel via de site zelf, anders telt het niet. Geen tijd om te lezen zeg je? Het is maar een excuus, want het zijn maar 248 woorden!

Alvast heel erg bedankt en veel liefs!
JP

Mijn kortverhaal doet mee met de debutantenwedstrijd op Editio.nl!

Heb je mijn kortverhaal soms al gelezen? Vond je het goed geschreven? Zo ja, wil je mij dan steunen door het op de site van Editio leuk te vinden en eventueel met je netwerk te delen?

Of heb je het nog niet gelezen? Klik dan ook op bovenstaande link om het integraal te lezen (en misschien ook wel leuk te vinden).

Zo geef je me een kans om een van mijn levensdromen waar te maken! De inzet is namelijk o.a. een publicatie in het online magazine van Editio en een publicatie bij DWB. Alvast heel erg bedankt!

Stilteretraite in De Oude Abdij van Drongen – algemene beschouwing

Nu ik terug thuis ben, kan ik op een andere manier terugblikken op de voorbije vijf dagen in De Oude Abdij van Drongen.

Verschillende werelden

Met een blij en vol hart vertrok ik weer naar huis, maar met een droevig hart kwam ik weer thuis. Ik was erg emotioneel, elke keer ik terugdacht aan de zalige momenten, de gezichten van de mensen, de onbezorgdheid en nog zoveel meer, kreeg ik een krop in de keel en vulden mijn ogen zich met tranen. Ik wilde helemaal niet terug naar huis! Kon het leven niet gewoon elke dag zo zijn? Lees verder

Stilteretraite in De Oude Abdij van Drongen – Dag 5: Woensdag 1 november 2017

Nacht

Weinig slaap, veel dromen

Deze nacht kon ik maar moeilijk de slaap vatten. Uren heb ik nog wakker gelegen, gedachten spookten door mijn hoofd. Ik dacht na over hoe ik terug thuis aan zou komen, de ochtend erop, mijn afspraak bij de orthodont, vrijdag ochtend in het VOC, het weekend en de activiteiten die reeds gepland stonden voor die twee dagen, … uiteindelijk haalde de slaap me toch nog in. Toen begonnen weer die dromen. Het lijkt wel dat ik constant over het openbaar vervoer lig te dromen, want nu ging het over bussen. Ze hadden vertragingen, omleidingen, … daarnaast kwam ik mijn lerares van Frans van de 3e graad tegen. Blijkbaar hadden we telefoonnummers uitgewisseld vroeger, want ze vroeg waarom ik nooit heb gebeld of dat we nooit hebben afgesproken om iets te gaan drinken. Lees verder

Stilteretraite in De Oude Abdij van Drongen – Dag 4: Dinsdag 31 oktober 2017

Nacht

Van treinen in China tot pizza op de metrosporen

De nacht was woelig. En veel herinner ik me niet meer van mijn dromen. Toch is er me bijgebleven dat het openbaar vervoer, en dan vooral de treinen, van China veel efficiënter werkt dan dat van België. Allereerst omdat alles propvol zit en er medewerkers de mensen moeten binnenduwen. Vervolgens omdat hun netwerk veel beter ineen steekt, denk maar aan grote verbindingen die ook nog eens snel zijn. Waarin niet in elk klein stationnetje wordt halt gehouden. Daar zijn andere verbindingen voor. En tot slot kan je ondergronds op de treinsporen pizza’s bakken. Ze zijn gaar nog voor de volgende verbinding eraan komt stormen en het is nog lekker ook! Probeer het zeker eens uit – en waag het niet om een aangeboden pizza te laten liggen want dan stoot je de pizzajongen tegen de borst! (Ook al heb je het niet gevraagd.) Vooral omdat er dan pizzamoes overblijft eens de trein/metro voorbij is geraasd. Lees verder

Stilteretraite in De Oude Abdij van Drongen – Dag 3: Maandag 30 oktober 2017

Nacht

Innerlijke roerselen

Ook deze nacht had ik weer vreemde, levendige dromen. Nu op het einde van de namiddag herinner ik me er niet veel meer van. Wat ik nog wel weet is dat ik in een soort van kasteel was, samen met heel veel andere mensen. Op een bepaald moment moesten we vluchten naar onze vertrekken omdat er een of ander onzichtbaar monster of vijand in groten getale ons aanviel. De verantwoordelijken per afdeling probeerden zo vlug mogelijk de geheime combinaties in te geven op de ingangen van hun vertrekken, zodat iedereen daar zich veilig kon verschuilen. Er vielen doden en gewonden in snel tempo, dus de psychologische druk speelde niet in hun voordeel. Er waren waarschijnlijk zo’n 4 grote groepen, à la Zweinstein.

En het wordt vreemder

Lees verder

« Oudere berichten

© 2020 De verhalenhoek

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑